دوچرخهسواری ورزشی است که به سلامت قلبی-عروقی، تقویت عضلات و بهبود وضعیت فیزیکی بدن کمک میکند. اما درد نشیمنگاه یا باسن در برخی از رکابزدنها میتواند تجربهای ناخوشایند و مانعی برای ادامه فعالیت باشد. علل درد نشیمنگاه میتواند متنوع باشد و شامل فشار مستمر روی بافتهای نرم نشیمنگاه، نحوه نشستن روی صندلی دوچرخه، شدت و مدت زمان رکابزنی، جنس و طراحی کرپی و پد صندلی، فشارهای مکانیکی از راه های تماس با زمین و همچنین عواملی مانند وضعیت جسمانی فردی، وزن و سابقه آسیبهای قبلی میشود. شناخت دقیق این عوامل، گام نخست برای پیشگیری و برطرف کردن درد است. در این مقاله به بررسی علل رایج درد نشیمنگاه در دوچرخهسواری و همچنین روشهای عملی و قابل دسترس برای کاهش یا برطرف کردن این درد میپردازیم.
دلایل درد نشیمنگاه هنگام دوچرخه سواری
با اینکه دوچرخه سواری برای افراد مبتلا به دیسک کمر مفید است از طرف دیگر اما در برخی شرایط، ممکن است فرد پس از انجام این ورزش، در قسمت نشیمنگاه احساس ناراحتی کند. درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری، یکی از دردهای رایج بوده که علل مختلفی دارد. یکی از علت ها، تنظیم نبودن زین دوچرخه است. اگر ارتفاع، زاویه و جلو یا عقب بودن زین متناسب با آناتومی بدن دوچرخه سوار تنظیم نشده باشد، می تواند به نشیمنگاه وی فشار وارد کرده و موجب درد در این ناحیه شود. با گذشت زمان، ممکن است در برخی موارد نادر، این درد گسترش یافته و نواحی کمر و مفاصل پا به خصوص زانو را نیز درگیر کند. البته همیشه تنظیم نبودن زین باعث بروز درد در نشیمنگاه دوچرخه سوار نشده و ممکن است مشکل از خود زین باشد. به عبارت دیگر، زینی که فرسوده بوده یا شکل و اندازه درستی ندشته باشد نیز، می تواند باعث ایجاد درد شود. در این زمینه باید راهنمای انتخاب زین دوچرخه را قبل از خرید مرور کرده باشید.
از دیگر علل بروز درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری می توان به نحوه نشستن و رکاب زدن دوچرخه سوار اشاره کرد. اگر دوچرخه سوار به یک قسمت خود فشار بیشتری وارد کرده یا درست روی زین ننشیند، احتمال اینکه پس از دوچرخه سواری دردی را در ناحیه نشیمنگاه تجربه کند، زیاد است. همچنین، انتخاب مسیرهای ناهموار و پرچاله نیز می تواند باعث درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری شود.
تفاوت درد زین (درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری) مردان و زنان
زنان بیشتر از مردان درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری را تجربه می کنند. حتی ممکن است این درد در زنان، شدت بیشتری نسبت به مردان داشته و این تفاوت به آناتومی بدن زنان و مردان مربوط می شود. علت آن است که لگن زنان کوتاه تر و البته پهن تر از مردان بوده و هرچه لگن پهن تر باشد، فشار بیشتری به آن وارد خواهد شد. علاوه بر این، بافت بدن زنان نرم تر از مردان بوده و این ویژگی در قسمت نشیمنگاه نیز صادق است. در نتیجه، بافتی که نرم تر است، بیشتر تحت فشار بوده و درد بیشتری را تحمل خواهد کرد. به همین دلیل بهتر است بانوان از زینهای پهن تر و متناسب با آناتومی بدن خود استفاده کنند.
لازم به ذکر است که زین هایی که به صورت پیش فرض بر روی دوچرخه ها نصب می شوند، مختص آقایان بوده و معمولا برای نشیمنگاه زنان باریک می باشند. بنابراین، بهتر است خانم ها از زین های پهن تری برای دوچرخه سواری استفاده کنند.
راه های برطرفکردن درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری
تا اینجا در مورد علت درد باسن در دوچرخه سواری صحبت کردیم. مهم ترین راهکار برای برطرف کردن درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری، خرید یک زین باکیفیت است. زینی که برای دوچرخه خود می خرید باید متناسب با آناتومی بدن، وزن و قد شما باشد. زینی که زنان برای دوچرخه خود خریداری می کنند، معمولا پهن تر از زین های دیگر است تا بتواند تمام سطح نشیمنگاه را پوشش دهد. انتخاب و خرید زین پهن دوچرخه در این زمینه می تواند بسیاری از مشکلات را برطرف کند. همچنین، جنس زین باید از متریال مرغوب باشد تا تعریق و در نتیجه حساسیت پوستی در ناحیه نشیمنگاه را به حداقل برساند. پس از خرید یک زین مناسب، باید ارتفاع آن را درست تنظیم کرد. زمانی که زین در موقعیت مناسبی قرار گرفته باشد، دوچرخه سوار می تواند بدون فشار آوردن به زانو، کمر، و مفاصل پای خود به دوچرخه سواری بپردازد. بعلاوه، تنظیم درست زاویه زین، به توزیع یکنواخت فشار بر سطح نشیمنگاه کمک کرده و از وارد شدن فشار به نقطه ای خاص جلوگیری می کند.
به غیر از زین مناسب و تنظیم درست آن، استفاده از شورت های دوچرخه سواری می تواند راه دیگری برای جلوگیری از درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری باشد. این نوع شورت ها دارای پدهای مخصوصی بوده که همچون مانعی محافظ بین زین و نشیمنگاه دوچرخه سوار قرار می گیرند. در نتیجه از فشار وارده به نشیمنگاه کاسته شده و دوچرخه سوار کمتر احساس ناراحتی می کند. همچنین، بهتر است دوچرخه سوار فواصل زمانی استراحت را به گونه ای تنظیم کند که فشار وارده به نشیمنگاه کمتر شود. مثلا پس از هر نیم ساعت رکاب زدن، پیاده روی کوتاه به مدت پنج دقیقه می تواند فشاری که به نشیمنگاه و دیگر مفاصل وارد می شود را کاهش دهد.
نکاتی جهت پیشگیری از درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری
با بررسی علت درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری متوجه شدیم که بزرگترین راهکار برای حل این مشکل، انتخاب و تنظیم درست زین است. سایز زین باید مطابق سایز لگن شما باشد. اگر زینی که روی دوچرخه خود نصب می کنید، بزرگتر از سایز لگن شما باشد، ناخودآگاه لگن شما به سمت جلوی زین حرکت کرده و روی آن سر می خورید. در مقابل، اگر سایز زین کوچکتر از سایز لگن شما باشد، لگن برای قرار گرفتن در جایگاه مناسب، به سمت عقب کشیده می شود. البته لازم به ذکر است که اگر تازه دوچرخه سواری را شروع کرده ایدیا دوچرخه خود را به تازگی تعویض نموده اید، ممکن است برای مدت کوتاهی در ناحیه نشیمنگاه احساس ناراحتی کنید. این درد برای افراد تازه کار کاملا طبیعی بوده و با گذشت زمان افراد به این شرایط عادت خواهند کرد.
با این حال، برای پیشگیری از تجربه ی درد پس از پایان دوچرخه سواری، بهتر است قبل از شروع، عضلات میانی خود را تقویت کنید. دوچرخه سواری نیز مانند هر ورزش دیگری به گرم کردن نیاز داشته و بهتر است مفاصل را بلافاصله درگیر رکاب زدن نکنید. زمانی که شما به عنوان یک دوچرخه سوار، عضلات پا و میان تنه خود را تقویت کنید، فشار ناشی از دوچرخه سواری از طریق دستان به فرمان و از طریق نشیمنگاه به زین منتقل می شود. در نتیجه، بدن شما پس از هر بار سواری، فشار کمتری را تجربه خواهد کرد. در نهایت، بهتر است برای کم کردن درد نشیمنگاه در دوچرخه سواری، از فواصل زمانی کوتاه رکاب زدن را شروع کرده و کم کم به مدت زمان سواری اضافه کنید.
چند راه درمانی برای درد دنبالچه هنگام دوچرخه سواری
درد دنبالچه هنگام دوچرخه سواری یکی از انواع دردهایی بوده که باید علت آن را بررسی کرد. اگر زینی که روی دوچرخه خود نصب کرده اید بیش از حد نرم باشد، دنبالچه و استخوان های شما در حالت نشسته داخل زین فرورفته و موجب درد در این نواحی می شود. همچنین، اگر زین خیلی باریک باشد، استخوان های لگن در حالت نشسته کامل روی تکیه گاه قرار نگرفته و توسط زین حمایت نمی شوند. در نتیجه، دنبالچه دچار درد خواهد شد. یکی از راه ها برای کاهش درد دنبالچه، استفاده از زین هایی با روکش ژله ای است. این روکش ها فشار کمتری به دنبالچه وارد می کنند. همچنین، می توان با پایین آوردن فرمان، شیب لگن را به سمت جلو بیشتر کرده تا دوچرخه سوار در حالت قدامی رکاب بزند. با این کار، دنبالچه کمتر با زین در تماس بوده و فشار کمتری را تجربه خواهد کرد.
راه دیگری که برای درمان درد دنبالچه هنگام دوچرخه سواری مفید است، استفاده از کمپرس گرم قبل از دوچرخه سواری برای شل شدن عضلات می باشد. در ادامه ی این ترفند، بهتر است پس از دوچرخه سواری از کمپرس سرد برای کاهش التهاب ناشی از رکاب زدن استفاده نمود. علاوه بر این، برخی دوچرخه سواران برای جلوگیری از درد در ناحیه دنبالچه، از بالشتک دنبالچه در زمان سواری استفاده می کنند. این نوع بالشتک، دارای یک فرورفتگی بوده که دنبالچه در آن قرار گرفته و کمتر تحت فشار است. در نهایت، اگر هیچ یک از راه های ذکر شده مفید واقع نشد، دوچرخه سوار می تواند با شرکت در جلسات فیزیوتراپی، درمان خود را کامل کند.
جمعبندی
درد نشیمنگاه در دوچرخهسواری معمولاً نتیجه ترکیبی از فشار مکانیکی، اتصالات صندلی و پد و وضعیت بدن است. برای کاهش یا رفع درد، ابتدا باید ارگونومی پوزیشن رکابزنی را بررسی کرده و به اصلاح طول زین، زاویه پد و ارتفاع فرمان اقدام کرد. استفاده از پد صندلی با مناسبترین ضخامت و سطح پوشش مناسب، پوشیدن لباس با پنبه یا ترکیبات ضد اصطکاک و شبرنگ و همچنین انتخاب کفش و پدهای کف مناسب میتواند تاثیر قابل توجهی داشته باشد. تقویت عضلات کمر، شکم و باسن، بهبود انعطافپذیری و یادگیری تکنیکهای درست رکابزنی از عوامل کلیدی پیشگیری هستند. در برخی موارد، ممکن است نیاز به تغییرات حرفهایتر مانند تغییر اندازه صندلی یا ارتقاء پیکربندی دوچرخه باشد.
صفحات پیشنهادی:
