ورزش دوچرخه سواری با خرید یک دوچرخه مناسب و یادگیری اصول اولیه رکاب زدن و تعویض دنده آغاز می شود. در مرحله بعد، اگر دوچرخه سوار به این ورزش علاقه زیادی داشته باشد، آن را به صورت جدی دنبال کرده و تبدیل به یک دوچرخه سوار حرفه ای می شود. اما رعایت نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه، از همان نقطه اول بسیار اهمیت دارد. اگر فرد بدون در نظر گرفتن زاویه بدن نسبت به فرمان و زین دوچرخه، شروع به رکاب زدن کند، ممکن است بعد از مدت کوتاهی دچار درد و اسپاسم عضلانی شود.
بنابراین، اصول صحیح نشستن بر روی دوچرخه به اندازه خود این ورزش اهمیت داشته و باید مورد توجه قرار گیرد. شاید در ابتدا یادگیری اصول نشستن بر روی دوچرخه برای بسیاری از افراد کمی ساده به نظر برسد. اما باید بدانید که شما زمانی از یک ورزش هیجان انگیز مانند دوچرخه سواری لذت خواهید برد که همه اصول را از ابتدا آموخته و به کار گیرید. ما در این مقاله نحوه صحیح سوار شدن و پیاده شدن از دوچرخه را به شما آموزش خواهیم داد.
گام به گام اصول صحیح نشستن بر روی دوچرخه
زمانی که دوچرخه سوار برای شروع دوچرخه سواری روی زین می نشیند، باید موقعیت بدن خود را متناسب با نوع حرکت مشخص نماید. حالت صحیح بدن هنگام دوچرخه سواری به گونه ای است که اگر دوچرخه سوار قصد دارد در حالت استراحت رکاب بزند، باید بدن خود را به صورت ۹۰ درجه نسبت به زین قرار دهد. در حالتی دیگر، اگر دوچرخه سوار در حالت ورزشی رکاب می زند، باید بدن او با زین زاویه ۴۵ درجه بسازد. اگر قرار است دوچرخه سواری در حالت معمولی انجام شود، بهتر است در تنظیم زین و بدن، زاویه بدن دوچرخه سوار با زین ۶۰ درجه باشد.
البته رعایت تمام این نکات برای نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه منوط به خرید یک دوچرخه استاندارد است. یعنی اگر دوچرخه استاندارد نباشد، نحوه قرارگیری بدن دوچرخه سوار فرقی در موضوع ایجاد نمی کند. در این شرایط، ممکن است پس از دوچرخه سواری، درد و اسپاسم های عضلانی به خصوص در ناحیه کمر شروع شود. در حالت کلی، بدن دوچرخه سوار باید در حالتی باشد که فشاری به او وارد نشده و در حالتی کاملا راحت رکاب بزند.
تنظیم ارتفاع صندلی
یکی از مهمترین اصول در نحوه صحیح نشستن روی دوچرخه، ارتفاع صندلی دوچرخه می باشد. ارتفاع صندلی باید به گونه ای باشد که نه به پاها و نه به کمر دوچرخه سوار فشاری وارد نشود. اگر دوچرخه سوار نمی تواند ارتفاع درست صندلی را مشخص کند، باید از یک نفر کمک بگیرد. ابتدا باید دوچرخه سوار یکی از پایه ها را بالا آورده و پایه دیگر را در پایین ترین حالت بگذارد. پایی که روی پایه ی پایینتر است، نباید کشیده شود. دوچرخه سوار باید زین دوچرخه را طوری تنظیم کند که در زمان رکاب زدن مجبور نباشد ماهیچه های پای خود را بکشد؛ این کار در طولانی مدت موجب آسیب به لگن می شود. از طرفی، زانو باید کمی خم شود ولی خمیدگی نباید به حدی باشد که زانودرد ایجاد کند.
در نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه، ارتفاع صندلی بسیار اهمیت دارد و اگر زین بیش از حد بالا باشد، هم پیاده شدن از دوچرخه سخت بوده و هم رکاب زدن دشوار می شود. دوچرخه سوار باید آنقدر زین را بالا پایین کرده تا ارتفاع مناسب را برای بدن خود پیدا کند. گاهی لازم است دوچرخه سوار از زین طبی برای راحت تر قرار گرفتن بدن خود استفاده کند؛ در این صورت لازم است حتما زینی مناسب برای دوچرخه و متناسب با فرم لگن تهیه شود. در ضمن، اگر در زمان نشستن روی دوچرخه زانوی دوچرخه سوار رو به بیرون خم شود، یعنی ارتفاع صندلی مناسب نبوده و دوچرخه سوار بیش از حد زین را پایین آورده است.
بیشتر بخوانید: اشتباهات رایج در دوچرخه سواری که نباید انجام دهید!
طریقه صحیح گرفتن فرمان
یکی دیگر از اصولی که در نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه باید به آن توجه کرد، درست گرفتن فرمان دوچرخه است. برای اینکه دوچرخه سوار بر فرمان دوچرخه تسلط کامل داشته باشد و بتواند دوچرخه را در مسیر به خوبی هدایت کند، باید بتواند فرمان را به راحتی در دست بگیرد. علاوه بر این، دوچرخه سوار باید به ترمزها و دنده ها راحت دسترسی داشته باشد. برای تنظیم فرمان، باید زین دوچرخه را هم در راستای افقی و هم در راستای عمودی جابجا کرد. در حالت کلی، زمانی که بدن در حالت مثلثی شکل قرار گیرد، فشارها از روی یک عضله برداشته شده و نیرو به خوبی در تمام عضلات منتقل می شود. بعلاوه، زمانی که دوچرخه سوار فرمان را در دست می گیرد، باید آرنج دست تا انگشتان در موقعیتی کاملا صاف قرار گرفته و اصلا خم نشود.
از طرفی یکی از مواردی که در نحوه صحیح سوار شدن روی دوچرخه باید در نظر گرفت، این است که آرنج دست باید کمی رو به بیرون خم شود و شانه ها به شکلی کاملا راحت قرار گیرند. اگر شانه ها منقبض باشند، دید دوچرخه سوار نسبت به اطراف محدود شده و فشار زیادی به عضلات شانه و گردن وارد می شود. همچنین، دوچرخه سوار باید کمر خود را در حالتی کاملا صاف قرار داده و قوز نکند.
قرارگیری قسمت های مختلف بدن در دوچرخه سواری
همانطور که گفتیم رعایت اصول مربوط به نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه می تواند از بروز آسیب در مفاصل و تجربه دردهای وحشتناک جلوگیری کند. دوچرخه سوار باید پس از تنظیم ارتفاع صندلی و فرمان، طوری روی زین بشیند که لگن وی، کامل روی زین قرار بگیرد. زمانی که دوچرخه سوار روی زین احساس راحتی کند، یعنی موقعیت مناسب خود را پیدا کرده است. اگر دوچرخه سوار روی زین احساس ناراحتی کند، باید یا از شورت مخصوص دوچرخه سواری که دارای پد است، استفاده نماید یا زین طبی تهیه کند. همچنین، مچ ها باید کاملا صاف روی فرمان قرار گیرند؛ به طوری که مچ خم نشده و فشاری بر آن وارد نشود.
در مرحله بعد، آرنج ها باید خم باشند تا بتوانند نیروی وارده را به کل عضلات منتقل کنند. به غیر از آرنج، زانوها نیز باید کمی رو به جلو خم شوند؛ اما خمیدگی آنها به سمت بیرون یعنی ارتفاع زین مناسب نیست. کمر هم باید در حالتی راحت و کمی صاف قرار گیرد، اما گاهی ممکن است با توجه به سبک دوچرخه سواری لازم باشد که به کمر کمی انحنا داده شود.
جمع بندی
در این محتوا در مورد نحوه نشستن و پیاده شدن از دوچرخه صحبت کردیم و اشاره کردیم که برای تجربه یک دوچرخه سواری لذت بخش، لازم است که علاوه بر خرید دوچرخه مناسب، به ارتفاع زین و فرمان نیز توجه شود. توجه به این نکات، بر نحوه پیاده شدن از دوچرخه نیز تاثیر می گذارد. مثلا اگر ارتفاع صندلی زیاد باشد، دوچرخه سوار در زمان پیاده شدن از دوچرخه واژگون خواهد شد. همچنین، باید به زاویه قرارگیری مچ دست، پاشنه پا و کمر در حالت های مختلف دوچرخه سواری دقت نمود. مثلا در پایین آمدن از سراشیبی ها ممکن است دوچرخه سوار مجبور شود بدن خود را از زین عقب تر کشیده و کمر خود را بیشتر خم کند. اگر تمام قسمت های بدن دوچرخه سوار در حالتی ایده آل قرار گیرند، آسیب کمتری به عضلات وارد شده و علاقه دوچرخه سوار به این ورزش بیشتر خواهد شد.
صفحات پیشنهادی:
